Laboratorium

Laboratorium prowadzi działalność w zakresie podstawowej i specjalistycznej diagnostyki laboratoryjnej, skierowaną do lekarzy i pacjentów publicznych, niepublicznych przychodni oraz gabinetów lekarskich. Pełna lista badań wraz z cennikiem znajduje się w ofercie Szpitala.

Waiting-Room

Godziny pracy Pracowni

Dzień tygodnia Godziny pracy
Poniedziałek 7.00-19.00
Wtorek 7.00-19.00
Środa 7.00-19.00
Czwartek 7.00-19.00
Piątek 7.00-19.00
lekarze

Kierownik:

dr n. med. Elżbieta Żurawska

Materiał do badań mikrobiologicznych

Krew do badań oraz materiał do badań mikrobiologicznych pobierane są od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.45 do 11.00 w Punkcie Pobrań mieszczącym się w budynku „B”, przychodni przyszpitalnej, pok. nr 1.

Wyniki wydawane są w Punkcie Pobrań

poniedziałek 11:00 – 15:00
wtorek 11:00 – 15:00
środa 11:00 – 17:00
czwartek 11:00 – 15:00
piątek 11:00 – 15:00

Zdjęcia Pracowni

Opis pracowni

Pozycję uznanego laboratorium staramy się budować i umacniać opierając się na zapewnieniu wysokiej jakości i wiarygodności wykonywanych oznaczeń oraz profesjonalnej obsłudze naszych pacjentów. Narzędziami umożliwiającymi nam stały rozwój są wiedza i fachowość personelu oraz nowoczesna aparatura badawczo – pomiarowa.
Integralną częścią procesu diagnostyki laboratoryjnej jest także standaryzacja etapu przedlaboratoryjnego, właściwe pobranie oraz zabezpieczenie materiału do badań, a także stosowany przez laboratorium w trakcie badań diagnostycznych system oznaczania próbek. Wszystkie te elementy poprzez wykorzystanie komputerowej bazy danych zapewniają pełną identyfikację pacjenta i jego próbki oraz znacząco wpływają na jakość wydawanych wyników.
Gwarantem jakości i rzetelności każdego etapu badania jest także stałe uczestnictwo w programach wewnątrzlaboratoryjnej i zewnątrzlaboratoryjnej kontroli jakości: POLMICRO, LABQUALITY, UK NEQAS. Nasze laboratorium co roku otrzymuje świadectwo Centralnego Ośrodka Badań Jakości w Diagnostyce Laboratoryjnej.

Zasady przygotowania pacjenta

Dla przeważającej liczby badań laboratoryjnych materiał należy pobrać:

  • Na czczo – tzn. co najmniej 8 godzin od ostatniego posiłku (kolacji). Na badania parametrów lipidowych przerwa ta powinna wynosić minimum 12 godzin (ostatni posiłek- kolacja o godzinie 18:00 dnia poprzedzającego badania ). Nie dotyczy to stanów nagłych oraz przypadków, kiedy zalecane jest wykonanie oznaczeń kilkakrotnie w ciągu dnia.
  • W godzinach rannych (7 – 11), po odpoczynku nocnym. Uwaga! z powodu rytmu dobowego niektórych składników, np.: hormonów.
  • Pobieranie materiału biologicznego do badań nie powinno być poprzedzone wysiłkiem fizycznym i stresem. Wskazany jest 15 minutowy odpoczynek. Uzasadnienie: umiarkowany wysiłek fizyczny może obniżyć stężenie glukozy, cholesterolu. Duży wysiłek fizyczny powoduje podwyższenie stężenia białka, kreatyniny, kwasu moczowego, fosforanów, a także aktywności enzymów pochodzenia mięśniowego.

Pobieranie materiału biologicznego powinno odbywać się w miarę możliwości po odstawieniu leków i preparatów witaminowych.


Biologiczna kontrola skuteczności procesu sterylizacji

Dotyczy badań:

  • Sporal A – przeznaczony do kontroli sterylizacji parą wodną w nadciśnieniu
  • Sporal S –przeznaczony do kontroli sterylizacji suchym gorącym powietrzem
  • Testy kontrolne należy umieścić (najlepiej wewnątrz pakietu) w 2 – 3 różnych miejscach komory sterylizatora. W przypadku sterylizatora o pojemności do 20 l powinny to być 2 testy, a gdy objętość przekracza 20 l należy przygotować 3 testy.
  • Przeprowadzić proces sterylizacji według ustalonych procedur.
  • Po sterylizacji pakiety z testami należy dokładnie zabezpieczyć i dostarczyć do laboratorium wraz z wypełnioną „Zlecenie zewnętrzne badania skuteczności procesu sterylizacji”, w czasie nie dłuższym niż 24 godziny od zakończenia procesu sterylizacji.
  • Do tego czasu testy należy przechowywać w temperaturze 2 – 80
  • Do każdego badania biologicznej kontroli skuteczności procesu sterylizacji, zaleca się dostarczyć „test kontrolny”. Jest to test nie poddany procesowi sterylizacji, pochodzący z tej samej serii, co wskaźnik biologiczny użyty do kontroli procesu sterylizacji. Stanowi on kontrolę żywotności drobnoustrojów.

Przygotowanie moczu oraz kału do badania analitycznego

  • Pojedyncza próbka moczu
    • pierwsza poranna próbka moczu (mocz poranny): po śnie i przynajmniej 4-godzinnej przerwie w oddawaniu moczu (standardowa próbka do badania ogólnego moczu)
    • druga poranna próbka moczu: oddana 2 – 4 godziny po pierwszej (głównie do monitorowania zmienności parametrów w zależności od przyjmowanych pokarmów, płynów oraz aktywności fizycznej)
    • przypadkowa próbka moczu: oddana w dowolnej porze dnia (stosowana do badań ze wskazań doraźnych).
      Postępowanie:
      przed oddaniem moczu dokładnie umyć wodą i mydłem (bez środków odkażających) narządy płciowe sąsiadujące z ujściem cewki moczowej;
      mocz zebrać do sterylnego pojemnika o pojemności ok. 50 – 100 ml, o szerokiej podstawie, szczelnie zamykanego i wykonanego z materiału nie reagującego ze składnikami moczu. U małych dzieci mocz można pobrać do specjalnych woreczków lub bezpośrednio do jałowego pojemnika;
      próbkę o objętości ok. 50 ml pobrać należy ze środkowego strumienia.
      naczynie z próbką moczu dostarczyć w stabilnym pojemniku do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie

  • Dobowa zbiórka moczu (DZM):
    Przygotować czyste naczynia:
    – objętości 2–3 l, najlepiej plastikowe z dopasowanym przykryciem;
    – objętości 100–200 ml szczelnie zamykane
    zbiórkę moczu rozpocząć na przykład ok. godz. 6.00 rano w dniu poprzedzającym badanie.
    Mocz po nocy ok. godziny 6.00 rano oddać do ubikacji i zapisać czas jego oddania od tej pory każdą porcję moczu zbierać do naczynia o obj. 2 – 3 l do ok. godz. 6.00 rano dnia następnego zanotować dokładny czas oddania ostatniej porcji moczu. Zebrany mocz dokładnie wymieszać, zmierzyć objętość, przelać część moczu do naczynia o obj. 100–200 ml, dostarczyć pojemnik z moczem do laboratorium.
    Na zleceniu podać dokładny czas rozpoczęcia, zakończenia i dokładną objętość zbiórki moczu.

  • Kał
    • Krew utajona
      Badania nie należy wykonywać testu podczas menstruacji, leczenia stomatologicznego, krwawienia z dziąseł, krwawienia z żylaków odbytu. Gdy stosowane są testy immunochemiczne wykrywające obecność ludzkiej albuminy w kale nie trzeba stosować diety. W przeciwnym wypadku dla zwiększenia wiarygodności wyników pacjent powinien pozostać przez 2 dni na diecie bezmięsnej i niezawierającej składników bogatych w chlorofil i peroksydazy roślinne (chrzan, buraki, szpinak, sałata). Należy też wyeliminować podawanie niektórych leków, takich jak: aspiryna, fenylobutazon, preparaty żelaza, które mogą powodować krwawienia z przewodu pokarmowego i być przyczyną wyników fałszywie dodatnich. Duże dawki witaminy C mogą być przyczyną wyników fałszywie ujemnych. Dla poprawnej oceny test należy wykonać trzykrotnie. Niewielką ilość kału nabrać na łopatkę znajdującą się w pojemniku na kał.

    • Pasożyty
      Niewielką ilość kału nabrać na łopatkę znajdującą się w pojemniku na kał. Zaleca się pobranie materiału z kilku miejsc by zwiększyć prawdopodobieństwo wykrycia jaj pasożytów oraz dostarczenia 3 różnych próbek w kilkudniowym odstępie.

    • Lamblie
      Niewielka ilość materiału pobrana na łopatkę znajdującą się w pojemniku na kał.
  • Podstawowe zasady obowiązujące podczas pobierania próbek materiału do badań mikrobiologicznych

    W diagnostyce mikrobiologicznej warunkiem uzyskania poprawnego wyniku jest właściwe pobranie i transport materiału do badań.

    • Próbka materiału powinna być pobrana z miejsca, w którym toczy się proces zapalny, w taki sposób, aby nie uległa zanieczyszczeniu drobnoustrojami saprofitycznymi, znajdującymi się w okolicznych tkankach, narządach i wydzielinach oraz w odpowiedniej ilości, zapewniającej wykonanie pełnego badania.
    • Materiały należy pobierać do jałowych pojemników lub z wykorzystaniem odpowiednich podłoży transportowych.
    • Badanie mikrobiologiczne powinno być wykonane przed zastosowaniem antybiotyków lub innych chemioterapeutyków.
    • Każdą pobraną próbkę materiału diagnostycznego należy odpowiednio opisać: imieniem i nazwiskiem pacjenta oraz rodzajem pobranego materiału i godziną pobrania.
    • Do tak opisanej próbki powinno być dołączone odrębne zlecenie badania mikrobiologicznego uzupełnione przez lekarza kierującego lub pacjenta o odpowiednie dane, umożliwiające właściwą interpretację wyniku.
    • Pracownia mikrobiologiczna wykonuje również badania z materiału powierzonego, pobranego przez lekarza lub pielęgniarkę.
    • Właściwie zabezpieczoną próbkę (materiał pobrany na wymazówkę z podłożem transportowym) należy dostarczyć do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie.

    W przypadku niemożności niezwłocznego przekazania materiału, próbkę należy przechowywać w temperaturze pokojowej i dostarczyć do laboratorium w czasie nie dłuższym niż 48 godzin od momentu pobrania.

    • Pracownia mikrobiologiczna może odmówić przyjmowania próbek niewłaściwie pobranych i transportowanych (temperatura, czas, podłoża).
  • Zasady pobierania moczu na posiew

    Mocz należy pobrać:

    • przed zastosowaniem antybiotyku,
    • rano lub co najmniej 4 godz. od ostatniej mikcji,
    • u kobiet po dokładnym umyciu okolic krocza mydłem i spłukaniu wodą, a u mężczyzn po odciągnięciu napletka i dokładnym umyciu okolic cewki moczowej,
    • mocz należy pobrać metodą tzw. środkowego strumienia tzn. oddać pierwszą porcję moczu do toalety, a następnie nie przerywając strumienia, pobrać około 3 ml moczu bezpośrednio do przygotowanego jałowego pojemnika (zakupionego w aptece), nie dotykając jego brzegu i wewnętrznej powierzchni,
    • następnie dokładnie i szczelnie zamknąć naczynie,
    • materiał dostarczyć jak najszybciej do laboratorium, a w czasie dłużej trwającego transportu próbki moczu należy chłodzić (naczynie z lodem),
    • u małych dzieci w przypadkach koniecznych, można pobrać mocz za pomocą przyklejonego woreczka foliowego (zakupionego w aptece), który natychmiast po oddaniu moczu należy odkleić i włożyć do lodówki.
    • nie wolno do badań mikrobiologicznych przeznaczać moczu oddanego do kaczki czy nocnika.

    Mocz można również posiać bezpośrednio po pobraniu na podłoża umieszczone w zestawach transportowo–wzrostowych (np. Uromedium, Uricult):

    • przygotować podłoże transportowo-wzrostowe,
    • odkręcić nakrętkę z umocowaną płytką i ostrożnie wyjąć z pojemnika, tak by nie doszło do zanieczyszczenia powierzchni płytki, brzegów czy wnętrza pojemnika,
    • po delikatnym wymieszaniu pojemnika z moczem zamoczyć płytkę w badanej próbce na okres 4 sekund, a następnie wyjąć,
    • płytkę ponowie umieścić w pojemniku i dokręcić nakrętkę; w trakcie wykonywania tych czynności należy zwracać szczególną uwagę, by nie zanieczyścić płytki z posianym materiałem,
    • jeżeli ilość moczu jest niewystarczająca do pełnego zanurzenia płytki, można wykonać posiew polewając moczem z pojemnika powierzchnię płytki (obydwie strony); podobną technikę można zastosować, gdy mocz został pobrany do woreczka,
    • tak pobrany mocz może być transportowany i przechowywany w temperaturze pokojowej przed dostarczeniem do laboratorium.
  • Zasady pobierania wymazu z gardła / migdałków

    Wymaz należy wykonać:

    • przed zastosowaniem antybiotyków oraz środków działających miejscowo (aerozole i tabletki do ssania),
    • rano, na czczo, po przepłukaniu jamy ustnej przegotowaną wodą.
  • Zasady pobierania wymazu z nosa

    Wymaz z nosa należy wykonać:

    • przed zastosowaniem antybiotyków oraz środków działających miejscowo (krople, aerozole),
    • jeżeli pacjent jest kierowany do zabiegu, do którego wymagane jest zbadanie stanu nosicielstwa Staphylococcus aureus, informację taką należy umieścić na zleceniu lub przekazać osobie przyjmującej materiał do badania.
  • Zasady pobierania wymazu z worka spojówkowego

    Wymaz z oka należy wykonać:

    • przed podaniem antybiotyku lub chemioterapeutyku,
    • co najmniej 4 godz. od ostatniego zastosowania do oka kropli dezynfekujących.
  • Zasady pobierania wymazów z ran i zmian skórnych

    Wymazu z rany i zmian skórnych nie należy wykonać:

    • bezpośrednio po zastosowaniu miejscowych płynów i maści przeciwbakteryjnych.
  • Zasady pobierania wymazów z dróg moczowo – płciowych

    Dotyczy badań: wymaz z pochwy, wymaz z kanału szyjki macicy, wymaz z cewki moczowej, wymaz spod napletka, wymaz z warg sromowych, wymaz w kierunku Streptococcus agalactiae (GBS)

    Wymaz z dróg moczowo-płciowych:

    • należy wykonać rano przed oddaniem moczu lub co najmniej 3 godz. od ostatniej mikcji,
    • kobiety przed pobraniem wymazu nie powinny stosować zabiegów higienicznych z użyciem środków odkażających oraz dopochwowych preparatów leczniczych.

    Badania wykonujemy wyłącznie z materiału powierzonego, pobranego przez lekarza lub położną.

  • Zasady pobierania plwociny do badania

    • Plwocinę należy odkrztusić rano, na czczo, po wykonaniu toalety jamy ustnej (dokładnym przepłukaniu jej przegotowaną wodą), do jałowego pojemnika (zakupionego w aptece).
    • W przypadku trudności w odksztuszaniu można zastosować 1 – 2 dni przed pobraniem materiału, środki wykrztuśne lub przez kilka dni przed pobraniem lub w dniu pobrania zastosować inhalacje pobudzające czy fizjoterapię klatki piersiowej.
  • Zasady pobierania kału do badań mikrobiologicznych

    Dotyczy badań: Oznaczenie toksyny A/B C.difficile; Rota-wirusy, Adeno-wirusy w kale; Campylobacter w kale

    • Do badań pobiera się wyłącznie świeży kał, w jak najwcześniejszym okresie choroby, przed zastosowaniem antybiotykoterapii.
    • Kał należy oddać do jednorazowego naczynia, a następnie przy pomocy łopatki przytwierdzonej do pokrywki pojemnika transportowego, pobrać z różnych części oddanego stolca grudkę kału (wielkości ziarna grochu). Najcenniejsze do badania są fragmenty zawierające krew, śluz, ropę.

    W przypadku kału płynnego pobiera się 2 – 3 ml materiału.

    • Kał w pojemniku należy transportować do laboratorium w temperaturze otoczenia.
  • Zasady pobierania nasienia na posiew

    Pacjent powinien:

    • bezpośrednio przed badaniem dokładnie umyć ręce i okolice cewki moczowej wodą z mydłem, a następnie osuszyć jednorazowym ręcznikiem,
    • oddać nasienie poprzez masturbację do jałowego naczynia,
    • dostarczyć materiał w miarę możliwości jak najszybciej do laboratorium, a w czasie dłużej trwającego transportu próbki należy chłodzić (naczynie z lodem).
  • Zasady przygotowania się do badania mykologicznego

    1. W przypadku diagnostyki w kierunku zakażeń grzybiczych materiał do badań, w zależności od miejsca toczącego się procesu chorobowego, mogą stanowić: łuski skórne, zeskrobiny z płytek paznokciowych lub wymazy z fałdów skórnych i błon śluzowych.
    2. Materiały kliniczne powinny być pobierane przed rozpoczęciem terapii przeciwgrzybicznej lub po upływie, co najmniej 4 tygodni od momentu zakończenia leczenia.
    3. Dla wyniku badania istotne jest także, by na zmiany chorobowe przez klika dni nie stosować kremów i maści.